این روزها که می گذرد
اجتماعیاین روزها که می گذرد
اجتماعی
انسان های هم فرکانس، همدیگر را پیدا می کنند حتی از فاصله های دور
از انتهای افقهای دور و نزدیک، انگار جایی نوشته بود که اینها باید در یک مدار باشند
یک روزی، یک جایی است که باید با هم برخورد کنند
آن وقت می شوند همدم، می شوند دوست، می شوند رفیق
اصلاً می شوند هم شکل
مهرشان آکنده از همه
حرفهایشان می شود آرامش
خنده شان ، کلامشان می نشیند روی طاقچه دلتان
نباشند، دلتنگشان می شوی
هی همدیگر را مرور می کنند
از هم خاطره می سازند
مدام گوش به زنگ کلمات و ایده ها هستند
و یادمان باشد
حضور
هیچکس
اتفاقی
نیست
...
دوستان گرامی و گرانمایه
مدتیه که متاسفانه به اینترنت دسترسی ندارم دلتنگ همه تونم...
بالارفتن سن حتمی است ...
اما اینکه روح تو پیر شود
بستگی به خودت دارد....
زندگی را ورق بزن
استکان استکان چای را به سلامتی نفس کشیدنت بنوش ...
مبادا! مبادا
زندگی را دست نخورده برای مرگ بگذاری دوست من ...
پایان آدمی زاد نه از دست دادن معشوق است
نه رفتن یار
نه تنهایی
هیچ کدام پایان آدمی نیست!
آدمی آن هنگام تمام می شود که دلش پیر شود ...
دریا غریق مرحمت بی کران تو
هفت آسمان تجلی رنگین کمان تو
خورشید ناز می کشد از ذره های خاک
آنجا که صبح می گذرد از کاروان تو
صدها فرشته بال نهادند بر زمین
تا دامن خدیجه شود میزبان تو
بهتر شد آن زنان قریشی نیامدند
حوا و مریم اند پرستار جان تو
بر قلبهای خسته ما هم نزول کن
ای جبرئیل تا به سحر هم زبان تو
یک شاخه یاس در دل مجروح کاشتیم
تنها به احترام مزار نهان تو
دَر بارش است رحمت بی حد ابر تو
پنهان شده است مثل شب قدر، قبر تو
